Περί κερδοφορίας και σπασμένων φρένων των 4 συστημικών τραπεζών

Γεια σας φίλες και φίλοι του hellenicshares, Τις επόμενες ημέρες ETE, Eurobank, Alpha Bank και Πειραιώς δηλαδή οι 4 συστημικές τράπεζες της χώρας Θα ανακοινώσουν τα αποτελέσματα του 4ου τριμήνου του 2025 και συνολικά όλου του έτους. Κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα έχουν κέρδη ρεκόρ, της τάξης των 5 δισ. ευρώ συνολικά για όλο το έτος, εκ των οποίων τα μισά θα μοιραστούν περίπου στους μετόχους τους σαν μέρισμα. Επιπλέον αναμένεται ότι θα ανακοινώσουν ακόμα μεγαλύτερες χρηματικές διανομές για τα επόμενα χρόνια. Τα τέσσερα προηγούμενα έτη οι τέσσερις μαζί συστημικές τράπεζες είχαν κέρδη 16,5 δισ. ευρώ, ενώ από αυτά θα έχουν μοιράσει συνολικά στους μετόχους περί τα 5,1 δισ. ευρώ (από το μέρισμα που μοίρασαν από το 2024 για τα κέρδη του 2023, μέχρι τις φετινές διανομές για τα περσινά κέρδη). Το μεγαλύτερο μέρος από αυτές τις χρηματικές διανομές κατευθύνεται στο εξωτερικό, αφού οι συστημικές τράπεζες «ξενοκρατούνται» με τα ποσοστά ξένης ιδιοκτησίας να ανέρχονται κατά μέσο όρο στο 85%. Αυτό μεταφράζεται ότι περί τα 4,3 δισ. ευρώ διοχετεύονται στο εξωτερικό εκ των 5,1 δισ. ευρώ των χρηματικών διανομών που προαναφέρθηκε. Αξίζει να σημειωθεί ότι η «ξενοκρατία» είναι γενικευμένη στο Χρηματιστήριο της Αθήνας, με το 68,5% των μετοχών των εισηγμένων να ανήκουν σε ξένους, ωστόσο σε ότι αφορά τις συστημικές τράπεζες τα ποσοστά είναι ακόμη υψηλότερα. Πιο αναλυτικά, σε ξένους ανήκει το 92% της Eurobank, το 87% της Πειραιώς, το 84% της Alpha Bank και το 75% της ΕΤΕ. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για ορισμένους στρατηγικούς επενδυτές όπως ο Τζον Πόλσον που έχει το 14,18% της Πειραιώς και ο Πρεμ Γουάτσα που έχει λίγο κάτω από 33% στην Eurobank, όπως και η ιταλική Unicredit που έχει το 29,8% της Alpha Bank, αλλά και για «ανώνυμα» επενδυτικά κεφάλαια και ταμεία τα οποία έχουν επενδύσει σε ελληνικές τραπεζικές μετοχές. Επιστρέφοντας στις ανακοινώσεις των τραπεζών για κέρδη και μερίσματα, τα τελευταία χρόνια διανθίζονται με βαρύγδουπες αναφορές για αποτελεσματικότητα, εξυγίανση και επιτυχίες, αλλά η πραγματικότητα είναι αρκετά διαφορετική, έως και τελείως αντίστροφη. Οι 4 συστημικές υπάρχουν και κερδίζουν επειδή στηρίχθηκαν -και συνεχίζουν να στηρίζονται- με σειρά κρατικών παρεμβάσεων, ενισχύσεων, διευκολύνσεων και εξαιρέσεων. Ακόμα και τώρα που "έχουμε βγεί" από τα χρόνια της μνημονιακής επιτήρησης που όλες οι κυβερνήσεις τόνωναν τα ταμεία της κάθε τράπεζας με ζεστό χρήμα του δοκιμαζόμενου και κατατρεγμένου Έλληνα πολίτη μέσω του ΤΧΣ. Οι πρακτικές, οι χρεώσεις, τα επιτόκια, οι προμήθειες και το εν γένει MoO (mode of operation) και για τις 4 συστημικές τράπεζες είναι σκανδαλωδώς ταυτόσημο, γεγονός που παραπέμπει σε εικόνα καρτέλ η οποία έχει καταγραφεί ακόμα και από την σκόπιμα παρηκμασμένη και αδύναμη Επιτροπή Ανταγωνισμού, ενώ χρειάστηκε και νομοθετική παρέμβαση (εννοείται πολυδιαφημισμένη) από την κυβέρνηση προ τριετίας για να μειωθούν έστω και λίγο για τα μάτια του κόσμου οι ληστρικές χρεώσεις για απλές καθημερινές συναλλαγές. Από το 2024 που η ΕΚΤ κατέβασε τα επιτόκια, οι συστημικές τράπεζες έστρεψαν τους πελάτες τους μαζικά στα αμοιβαία κεφάλαια, τα οποία χρεώνουν επίσης με πολύ υψηλότερες προμήθειες από ότι οι τράπεζες της ευρωζώνης, ενώ ανέβασαν και τις χορηγήσεις επιχειρηματικών δανείων που συνδέονται με το Ταμείο Ανάκαμψης -δηλαδή δάνεια τριπλοεγγυημένα, χωρίς το παραμικρό ρίσκο, τα οποία διοχετεύονται κυρίως σε ελάχιστες μεγάλες εταιρείες. Οι μικρομεσαίοι όχι απλώς δεν χρηματοδοτούνται, αλλά και οι λίγες εξαιρέσεις που καταφέρνουν να πάρουν δάνειο, τιμωρούνται με τα υψηλότερα επιτόκια δανεισμού στην ευρωζώνη, όπως και όσοι αποφασίσουν να λάβουν καταναλωτικό δάνειο. Δεν είναι το δήθεν success story που προσελκύει τους ξένους επενδυτές, αλλά οι υποσχέσεις για όλο και μεγαλύτερα μερίσματα, τα οποία προκύπτουν από εύκολα κέρδη που επιτρέπει η αγαστή σύμπραξη των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, οι οποίες αντί να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για προσέλκυση καταθετών και δανειοληπτών, προτιμούν να επωφελούνται από τις συνθήκες καρτέλ για να διογκώνουν τα έσοδα από τόκους και προμήθειες. Το άλλο παράδοξο είναι ότι ενώ οι συστημικές τράπεζες παρουσιάζουν προς τα έξω μια εικόνα εξυγίανσης, αποτελεσματικότητας και κερδοφορίας και διοχετεύουν δισεκατομμύρια στο εξωτερικό, η πραγματικότητα είναι ότι έχουν επωφεληθεί και συνεχίζουν να στηρίζονται με πολλούς τρόπους από το Κράτος και τους Έλληνες φορολογούμενους. Καπιταλισμός από τα lidl δηλαδή. Ή αλλιώς σοσιαλισμός αλλά για λίγους. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας, Markos